Posts Tagged ‘topsport’

Ik aanbid Femke Heemskerk

Posted on: juli 27th, 2017 by bosswijnhoven

“Ik heb het allemaal te danken aan die fantastische lead-out van mijn team.” Woorden van een beer van een sprinter na de finish van een etappe in de Tour de France. En bij wat sommige mensen onze “hockey-babes” noemen, hoor je altijd dezelfde tekst. Volgens hen is het allemaal te danken aan ‘het’ team. Je hoeft er de televisie of radio niet voor aan te zetten. Zapp na de wedstrijd vooral weg.

Wanneer is sport succesvol? Als er prestaties geleverd worden, zal menigeen zeggen. Maar voor de kijker of luisteraar is dat echt niet genoeg. Er moet iets gebeuren. Vooral emoties. En wat willen ze vooral niet horen en zien? Afgedraaide clichés. De meeste topsporters leren, zo lijkt het, vooral om niks te zeggen waarbij iemand opveert. Politiek correct is de norm. Nog erger: het lijkt zelfs vereiste om topsporter te kunnen (en mogen worden). Waarom eigenlijk? Sporters en begeleiders willen het leven zoveel mogelijk in de hand houden. Dat moet het antwoord zijn. Want voor hen is het al moeilijk genoeg als het om het sporten zelf gaat. Dus zorg je vooral dat je de dingen daar omheen in de hand houdt: omdat het kan. Maar wie heeft daar eigenlijk belang bij? Zitten sponsors te wachten op pratende sufkutten? Zitten kijkers en luisteraars klaar om weer naar het volgende gemeenplaats te kijken of luisteren? Wordt de sport leuker als er nooit iemand uit de band springt?

‘0,03 seconden’. Dat is de naam van een fantastische documentaire over zwemmers die zich voorbereiden op de Olympische Spelen van Rio de Janeiro. Er komen allerlei mensen voorbij. Ranomi Kromowidjojo en Ferry Weertman. Blijven niet hangen in het geheugen. Ook al wordt de tweede Olympisch Kampioen. Sebastiaan Verschuren doet je stil staan bij de vraag: werkt het echt zo? En Sharon van Rouwendaal wil je knuffelen zoals zij haar konijn doet. Maar eigenlijk draait de hele documentaire maar om één persoon. Een prachtige vrouw: Femke Heemskerk. Zij is echt. Zij is mooi. Ze maakt keuzes. Faalt. Huilt. Zoekt bevestiging. Krijgt het niet. Een weifelende topsporter. Ik kan me voorstellen dat ze zich geneert als ze zelf naar documentaire kijkt. Dat neemt niet weg dat er vooral positieve gevoelens overblijven als je ernaar kijkt. Zij is (als enige) 100 procent geloofwaardig. Zij laat zien waar het om gaat. Zij laat zien wat een topsporter meemaakt en op moet brengen. Zij laat zien dat zwemmen niet zomaar een topsport is. Ze maakt reclame voor sport in het algemeen en voor haar sport in het bijzonder. Samengevat: het is keihard. Soms win je. Meestal verlies je. En je houdt het alleen maar vol als je de sport leuk vindt. En het is duidelijk dat zoiets doen maar voor weinige is weggelegd. Je moet een onvoorstelbaar incasserings- en doorzettingsvermogen hebben.

Wat zou het mooi zijn als de mensen die het voor het zeggen hebben bij hockey, wielrennen maar zeker ook in het voetbal, willen zien wat het oplevert als je topsporters wat meer ruimte geeft om zichzelf te zijn. Natuurlijk brengt dat ook ellende met zich mee. En natuurlijk moet je beginnelingen ze (een beetje) tegen zichzelf te beschermen. Maar sport is niet alleen de wedstrijd; het is ook alles er omheen. Als je dat kunt laten zien, betrek je mensen bij je sport. Geef je mensen de kans om zich in iemand te herkennen. Dat je dan, af toe, een probleem moet oplossen is toch heel wat aantrekkelijker dan het organiseren van obligate praatjes, waarvan de inhoud van tevoren vaststaat.

Volgens mij is Femke Heemskerk nog niet klaar met haar zwemloopbaan. Ik hoop dat ze nog ooit Olympisch Kampioen wordt. Dan zal deze documentaire (of alleen het kwartier dat echt over haar gaat) over de hele wereld nog door miljoenen mensen worden bekeken. En ze zullen haar aanbidden. Net als ik.

Geert Wijnhoven

Waarom Tom Dumoulin de allergrootste wordt

Posted on: juni 7th, 2017 by bosswijnhoven

Hoe motiveer je een topsporter? PSV-directeur Toon Gerbrands heeft daar een eenvoudig antwoord op: “Niet!”. Een echte topsporter motiveert zichzelf. Toch blijft die vraag gesteld worden. Dan wordt bijvoorbeeld gezegd dat mensen die uit achterbuurten komen en aan de gallemiezen hebben gelegen als topsporter in het voordeel zijn. Omdat ze echt iets te winnen hebben. Omdat ze alleen op die manier iets van het leven kunnen maken. Dat zou betekenen dat extrinsieke factoren (dingen van buiten die niet al in je zelf zitten) de sterkste motivatie voor een sporter zouden zijn. Dus niet omdat hij of zij het zelf wil, maar omdat de omstandigheden hem tot die drive brengen.

Dat Tom Dumoulin de Giro wint, lijkt een bewijs van het omgekeerde. Dumoulin had een studie af kunnen maken. En hij komt echt niet uit een achterbuurt of uit een land waar niks te halen valt. Ik denk dat niemand nergens meer motivatie vandaan kan halen dan uit zichzelf. Dat het moet levert niet meer op dan dat je gewoon echt wil. Pieter van den Hoogenband is ander mooi voorbeeld. Onaardig gezegd is hij geboren met een geldzak om zijn nek. Zijn vader was medisch specialist in Eindhoven. Het laatste waartoe hij verplicht werd, is iedere morgen in alle vroegte naar het zwembad gaan. Hij was en is ook nog slim genoeg om iets anders te doen. Maar hij wilde zwemmen. Liefst iedere dag iets harder. Wat anderen er ook van vonden. Zo zijn er wel meer intelligente mensen die de top halen, niet omdat ze een arm zijn of uit de goot moeten opklimmen. Denk aan mensen als Miguel Indurain. Michael Schumacher. Max Verstappen. Epke Zonderland. Uitzonderlijke toppers die maar met één ding bezig zijn: wat zij zelf willen. Dan word je de misschien wel de allergrootste. Zoals Tom Dumoulin.

Sebastiaan wordt Europees kampioen

Posted on: mei 17th, 2016 by bosswijnhoven

Dinsdag 17 mei 2016, half negen in de avond. Mooi moment op de televisie.

Ik denk terug aan februari 2009. Toen kwam Sebastiaan Verschuren bij Boss & Wijnhoven in dienst. Een manneke van 19 jaar oud uit Nieuwegein. We wilden een sporter helpen die het waarschijnlijk net niet zou redden (oftewel zeker niet zonder ons) om de wereldtop te halen. Een B-sporter heet dat in NOC/NSF-taal. Die krijgt maximaal zoiets als 300 euro per maand als ondersteuning.

Sebastiaan zou voor ons ook wat gaan doen op internet. Maar dat kwam er niet echt van. Hij moest natuurlijk trainen. Dat vonden wij ook veel belangrijker.

Wij wilden met hem onderweg naar de Olympische Spelen in Londen. Liefst met het hele bedrijf toekijken hoe hij in de finale van de 100 meter vrij zou staan. Op die manier wilden we hem tot ons eigen rolmodel maken.

Na één jaar namen we al afscheid omdat hij A-sporter werd (door zijn resultaten) en daardoor op eigen financiële benen moest kunnen staan. Want zo’n sporter krijgt tenminste drie keer zoveel geld als zijn B-maatje.

We zijn hem wel blijven steunen via een door ons geïnitieerd clubje ‘Vrienden van Verschuren’. Met zijn allen in 2012 naar Londen kwam er niet van. Want de crisis, en andere ontwikkelingen, deden ons bedrijf slinken en sterkte het geloof dat we ons geld beter aan andere dingen konden uitgeven.

Sebastiaan presteerde in de Engelse hoofdstad wel tegen alle verwachtingen in. Hij haalde net geen medaille op de 100 meter vrije slag.

De afgelopen jaren kende nogal wat dalen. Zoveel dat ook wij ernstig twijfelden in het heuse opvolgerschap van Pieter van den Hoogenband

En aan alles moet een eind komen. Dus we hebben Sebastiaan eind vorig jaar al laten weten dat 2016 het laatste jaar is dat we een bijdrage leveren aan de “Vrienden van Verschuren.”

Wij maakten al een terugtrekkende beweging. Vol energie schoot Sebastiaan op 17 mei in ‘dat gat’. Hij trok een grote grijns. Kwalificeerde zich als snelste voor de finale van de 200 meter vrije slag. Maakt serieuze kans op eerste mannelijke titel voor Nederland in lange tijd. De weg naar het succes is het grote genot. De weg zelf, niet het behalen van het succes. Daarom ook dit verhaal voordat hij op 18 mei tot Europees Kampioen wordt gekroond. En ook nog voor de Olympische Spelen in Rio de Janeiro.

Geert Wijnhoven

Wat the fuck is doping?

Posted on: maart 8th, 2016 by bosswijnhoven

“Ze heeft al jaren geprobeerd met allerlei middeltjes haar fysieke gesteldheid beter te maken.” En even verderop: “Vind ik wel dom van haar.” Tenniscoach en voormalig topspeler Paul Haarhuis vanochtend op Radio 1 over het dopinggebruik van Maria Sjarapova. “Ik heb nooit iets gebruikt. Zelfs geen neusdruppel”, zegt hij vervolgens ook nog. Tjonge jonge, Paul maakt het er ook niet helderder op.

Ik vind niet dat sporters doping moeten gebruiken. En ik weet niet of Maria Sjarapova, per ongeluk of express, iets heeft gedaan wat niet mag. Maar ik weet wel dat het niet zo simpel is. Topsporters leveren enorme inspanningen. Om die op te kunnen brengen moeten, ze goed eten. Doordat ze hard trainen zijn ze sterk maar ook kwetsbaar. En als ze het met ‘gewoon’ eten niet redden, moeten ze middelen gebruiken om top te zijn. Wie dat niet doet, is geen topper. Als je dingen gebruikt die op langere termijn niet goed voor je zijn, ben je niet zo slim. Alhoewel: misschien is topsporten op langere termijn ook niet zo goed voor je. Als je middelen gebruikt die op een dopinglijst staan, ben je dom. Zeker als je ze zo gebruikt, dat het te achterhalen valt. Maar als topsporter moet je de grenzen opzoeken. Dat wil je zelf. En daar dwingt de concurrentie je toe. Je moet niet tegen regels zondigen. Althans: zeker voorkomen dat je erop betrapt worden. Maar als een voormalige topsporter zegt dat je helemaal niks mag nemen om je fysieke gesteldheid te verbeteren, leeft hij in een andere wereld.

Geert Wijnhoven