Crisis was zegen voor pensioenfondsen

Posted on: oktober 2nd, 2016 by bosswijnhoven

(Bedrijfstak-)pensioenfondsen lijken wel gekwelde geesten en ze zeggen daar reden voor te hebben. Vooral het feit dat sinds de crisis ‘iedereen’ lijkt te denken dat het pensioen niets meer voorstelt, bedrukt de fondsen. Maar is dat een goede reden om je gekweld te gedragen?

Bij het woord ‘pensioen’ zag je tot 2007 veel mensen glimmen van tevredenheid. Ze waren er zeker van dat het goed was geregeld. De soliditeit van het Nederlandse pensioenstelsel was boven iedere twijfel verheven. Mensen dachten dat ze als ze stopten met werken net zoveel geld zouden krijgen als tijdens hun werkzame leven. Terwijl het meestal helemaal niet zo mooi was. De vergrijzing, en daarmee de wetenschap dat veel meer mensen uit de pensioenruif moesten gaan eten, hing toen ook al als een zwarte wolk boven het stelsel. Maar niemand leek zich daarover druk te maken. Hoe het precies zat, interesseerde bijna niemand. En mensen waren al helemaal niet bezig met extra sparen, omdat hun pensioen hen misschien wel niet zou gaan geven wat ze nodig hadden.

Een enkel pensioenfonds probeerde ‘het volk’ duidelijk te maken dat ze beter zouden moeten kijken naar de eigen positie. Maar dat leverde slechts mondjesmaat mensen op die er ook echt mee aan de slag gingen. De jaarlijkse brief met het pensioenoverzicht ging ongeopend in krantenbak.

De financiële crisis van 2007/2008 sloeg in als de bliksem. Ineens schold iedereen op pensioenfondsen. Het werd normaal om te roepen: “Ik weet ook wel dat ik het niet hoef te hebben van mijn pensioen.” De ingrepen van de overheid deden naar nog een schepje bovenop. Onder andere door het naar beneden brengen van de rekenrente moesten de pensioenfondsen zelfs korten op de pensioenen. Dat leek het harde bewijs: het gaat nooit meer goed komen.

Maar is die negatieve houding van de gemiddelde Nederlander wel een kwelling? Of is het eigenlijk een zegen? Is het wellicht het ideale startpunt om mensen wél te gaan betrekken bij hun toekomst als gepensioneerde, nu ze er blijkbaar vanuit gaan dat ze er met hun pensioen alleen niet komen.  Het zou zomaar kunnen dat mensen meer willen weten wat de pensioenfondsen doen en wat hun bijdrage aan het toekomstige pensioen wél is. Het pensioenfonds als steun, in plaats van als gekwelde geest. Wij zouden het een genot vinden om een bijdrage te leveren aan het bevorderen van dat beeld.

Geert Wijnhoven

Comments are closed.