Pas bij 24 zetels een ‘Klaver-effect’

Posted on: maart 9th, 2017 by bosswijnhoven

Een historische overwinning. Die gaat Groen Links behalen tijdens de verkiezingen op 15 maart. Vooral ‘historisch’ omdat het resultaat voor het eerst in de geschiedenis van de partij niet zal tegenvallen ten opzichte van de peilingen (en verwachtingen). In de verkiezingsonderzoekjes staan ze op ten minste 16 zetels. Die gaan ze halen. Meer zelfs. Waarom? Omdat ‘weifelende’ stemmers op het laatste moment vaak heel graag bij een ‘winnaar’ willen horen. En dat is Klaver met zijn Groen Links: mensen willen meedelen in dat succes. Maar om nu te stellen dat dit allemaal door het ‘Klaver-effect’ komt is toch echt iets te makkelijk.

Ik heb nog niet zo vaak gestemd. Omdat ik kies voor mensen en niet kies voor partijen. En de enige die mij, tot nu toe, echt kan bekoren is Bram van Ojik. Hij hoort bij mensen met wie ik me echt identificeer. Mensen die het goed hebben en daarom vinden dat ze er een bijdrage aan moeten leveren dat het anderen ook goed gaat. Mensen die een samenleving nastreven waarin je zelf mag bepalen hoe je leven eruitziet, maar waarin je wel steun geeft aan de mensen die het wat minder hebben. Sociaalliberaal noem ik dat. Daarom kreeg Bram mijn stem in de jaren negentig. En ook bij de vorige verkiezing voor de Tweede Kamer. Dit keer kan ik zelfs twee stemmen uitbrengen op de nummer 10 van Groen Links. Want ik krijg een volmacht van mijn vriendin die volgende week woensdag in het buitenland is.

Geloofwaardigheid en Bram van Ojik zijn synoniem. Hij is wie hij is. Maakt zich niet groter. Opportunisme ontbreekt. Betrouwbaar en berekenbaar. Bij het saaie af. Toen hij op 8 oktober 2012, bij het opstappen van de toenmalige fractievoorzitter, de scepter moest gaan zwaaien over de restanten van zijn partij in de Tweede Kamer, stond Groen Links in de peilingen op 0 zetels: nul dus. Bram bracht mensen bij elkaar. Veroverde. Hart voor hart. Ontwikkelde, in de ogen van mensen die hem nauwelijks kenden, van suffig denkende prater tot betrouwbaar denkende partner. Het ‘volk’ vond dat ook. Volgens de peilingen groeide de aanhang. Gestaag. Er kwamen alleen maar mensen bij. Er vielen er geen af. Want van bedrog of meer roepen dan je waarmaakt, is nooit sprake. In de peilingen steeg Groen Links steeds verder. Van twee, naar zes, naar 12 zetels. De snee zat er goed in. Als je de lijn doortrok, konden het er zomaar meer dan 20 worden bij de verkiezingen in 2017.Maar op 12 mei 2015 trok Bram van Ojik de stekker eruit. Hij zag het niet zitten om de partij echt te moeten gaan leiden tijdens volgende verkiezingen. Hij dacht daarbij dat mensen uitkeken naar een jonger iemand. En Jesse Klaver zat te springen om te ‘leiden’. Hij was al een aantal jaren Tweede Kamerlid en had moeite zijn ambitie tot wasdom te laten komen. Dus gaf Bram de ruimte. Ook dat hoort bij hoe hij is.

Klaver presenteert zich in 2015 als JFK. Gaat in de peilingen meteen naar 16 zetels. Dat hobbelt in de loop der tijd op en neer, gaat nooit echt onder de 12. Maar komt ook moeizaam boven de 16. Dat zal volgende week anders zijn. Dan schiet Groen Links wel degelijk door dat plafond. Toch zijn dan de eerste twaalf zetels nog steeds aan iemand anders toe te rekenen. Ik vind dat je bij 12 extra zetels pas echt kunt praten van een ‘Klaver-effect’. Dus dan zouden ze op 24 uit moeten komen.

Klaver heeft slimme dingen gedaan. Hij heeft van Ojik teruggevraagd. Die gaat dus terug in de Tweede Kamer. Om de orde en rust in de fractie te helpen bewaren. En dat zal nodig zijn. Zeker als Groen Links zo hard groeit dat ze denken dat ze met de beentjes ver boven de grond kunnen gaan vertellen hoe Nederland eruit zou moeten zien. Die hoogmoed is een gevaar voor iedereen die wint.

Oh ja. Voor wat betreft de geloofwaardigheid van dit betoog: Ik beschouw Bram van Ojik als een goede vriend.

Geert Wijnhoven

Comments are closed.